Un Kavanozundaki Limon

Ela, anneannesinin mutfağında un kavanozunun içinde sapsarı, sıcacık bir limon buldu.

Limon küçük bir güneş gibi parlıyordu. Un kavanozundan limon çıkar mı? Ela şaşırdı ama çok düşünmedi, çünkü aklında başka bir şey vardı. Anneannesi öğle uykusundaydı. Ela ona limonata yapıp şaşırtmak istiyordu. Limonata, anneannesinin en sevdiği içecekti.

Ela limonu tezgâha koydu. Limon hemen yuvarlandı.

"Dur bakalım, limon!" dedi Ela.

Elini uzattı ama limon kaçtı. Tıkır tıkır tıkır, sandalyenin altına girdi. Ela onu çıkardı. Limon yine yuvarlandı. Bu sefer iki elini birden uzattı, yine olmadı. Önlüğüne sardı, limon önlükten fırladı.

"Dur bakalım, limon!"

Ela yere oturdu ve soluk aldı. Limon kapının yanında durmuştu. Ela dikkatle baktı. Limon her seferinde aynı yöne gidiyordu. Hep kapıya doğru, hep aynı eğik karoya.

"Aaa," dedi Ela. "Mutfağın yerı biraz yamuk!"

Ela büyük çorba kasesini aldı. Kaseyi eğimin sonuna koydu. Sonra limonu tezgâhtan yavaşça itti.

Limon yuvarlandı, yuvarlandı, yuvarlandı. Tonk! Kaseye düştü. Kasede bir tur döndü, iki tur döndü ve durdu.

"Yakaladım!" dedi Ela.

Sonra limonu sıktı. Fış! Limon suyu Ela'nın burnuna sıçradı. Ela hapşırdı. Bardağa su doldurdu, limon suyunu kattı ve bir yudum aldı. Yüzünü buruşturdu. Çok ekşiydi! Bir kaşık şeker ekledi. Karıştırdı, tekrar tattı. Şimdi tam olmuştu.

Kapıda terlik sesi duyuldu. Anneanne gözlerini ovuşturarak içeri girdi.

"Burası ne güzel kokuyor?"

"Sürpriz!" dedi Ela ve bardağı uzattı.

Anneanne bir yudum içti. Bardağın içinde buzlar şıngırdadı, mutfak bir bahçe gibi limon koktu.