Sıcak Yumurta Nerede

Çiftçi Aslı, kahvaltıda sıcacık bir yumurta yemek istiyordu. Sabah olunca küçük sepetini aldı ve kümese koştu.

Kümesin kapısını açtı. Yuvalara baktı. Saman vardı, tüy vardı, ama yumurta yoktu.

"Yumurta nerede?" dedi Aslı. "Bir tane bile yok!"

Tavuklar gıt gıt gıdak diye yürüyüp gittiler. Hiçbiri bir şey söylemedi.

Aslı samanı karıştırdı. Yemlikin altına baktı. Kovanın içine baktı. Yine yoktu. Karnı guruldadı.

Biraz düşündü. Sonra yere eğildi ve gördü: Toprakta küçük bir tüy yolu vardı. Bir tüy, iki tüy, üç tüy. Yol kümesten çıkıp bahçeye gidiyordu.

Aslı tüylerin peşinden yürüdü. Yol, eski el arabasının yanında bitti. Arabanın içinde sarı tavuk Sarıkız oturuyordu. Kocaman, yuvarlak ve kabarıktı, tıpkı bir yastık gibi.

"Günaydın, Sarıkız," dedi Aslı. "Yumurtalarını buraya mı sakladın?"

Sarıkız kanatlarını daha çok kabarttı. Altında yumurtalar vardı. Onlar kahvaltı için değildi. Sarıkız onları civciv olsun diye sıcacık tutuyordu.

"Tamam," dedi Aslı. "Onlara dokunmam."

Ama karnı yine guruldadı. Ne yapsın? Kümese döndü ve yuvaların birine yün şapkasını koydu. Şapkanın içi yumuşaktı, bir bulut kadar.

Sonra bekledi. Beklemek zordu. Parmaklarıyla dizlerine vurdu. Bir şarkı mırıldandı.

Birden Benekli tavuk kümese girdi. Şapkaya baktı, içine oturdu ve gözlerini kıstı.

Tok!

Aslı yavaşça şapkaya baktı. İçinde küçük, beyaz bir yumurta duruyordu, minik bir ay gibi. Dokununca avucunu ısıttı.

Aslı yumurtayı mutfağa götürdü. Tavaya kırdı. Cız! dedi tava.

Dışarıda, el arabasının içinden ince bir ses geldi: çıt, çıt.

Aslı kaşığını bıraktı ve kulak verdi.